my-sport.pl

Zdania są podzielone. Ludzie, którzy naoglądali się filmów typu "Wielki Szu" i nasłuchali opowieści o melinach, w których margines pił, grał w pokera i ogólnie działy się nieciekawe rzeczy są za zdelegalizowaniem pokera, bo uważają go za hazard, czyli zło. Takie przekonanie panuje wśród wielu ludzi. Są też tacy (głównie teraźniejsi gracze), którzy znają realia i zasady tej gry, wiedzą, co przyczynia się do zwycięstwa i dzięki temu wiedzą, że poker to sport, dyscyplina jak każda inna. .Ja zdecydowanie zaliczam się do tej drugiej grupy osób. Skoro brydż nie jest uznawany za hazard to dlaczego poker miałby być?

Oczywiście jest bardzo wiele odmian pokera, w większym lub mniejszym stopniu opartych na czynniku losowym. Np. w popularnej swego czasu w Polsce odmianie 5 Card Draw „szczęście” odgrywa większą rolę niż w obecnie bardzo rozpowszechnionej odmianie Texas Holdem. Oczywiście ważne jest, jakie karty otrzymamy, ale jeszcze ważniejszy jest sposób ich rozegrania. Prawda jest taka, że nawet mając najgorszy układ możemy wygrać z osobą, która w tym samym momencie ma najlepszy. Wykorzystujemy w tym momencie np. pozycję, wysokość podbić, wiedzę o przeciwniku, jego stylu gry i podjętych przez niego decyzjach. Jakby się uprzeć, to wygrywać można nawet bez patrzenia w swoje karty. Norweżka Annette Obrestad w 2007r. wygrała 180-osobowy turniej w ten sposób. Na tym przykładzie doskonale widać, jak dużą rolę odgrywają w pokerze umiejętności.

W takim razie jak się ma czynnik losowy w pokerze (między innymi on determinuje tę grę jako hazard) do Lotto, gdzie niewątpliwie jest on najważniejszy? W Lotto też trzeba zapłacić za wzięcie udziału w grze. Państwo niestety nałożyło od stycznia jedynie ograniczenie wieku (od 18 lat).

Czy taka polityka jest w porządku?

Na wstępie zaznaczę, że nie lubię blogów;) Mimo wszystko zamieszczam ten wpis dedykując go wszystkim tym, którzy zaczęli grać w pokera i się zniechęcili. Poczytajcie, jak mi szło, jak zaczęła się moja przygoda z tym sportem.

Właściwie to nie wiem od czego się zaczęło:) Chociaż w sumie jakby się chwilę zastanowić to pierwszy raz w Texas Holdem zagrałem chyba na komórce jakieś pół roku temu. Była to gra Million Dollar Poker firmowana twarzą Gusa Hansena. Nie zapomnę mojego zdziwienia gdy zobaczyłem przed sobą tylko dwie karty i przyciski check, fold, allin i bet. Najpierw musiałem poznać, co te przyciski oznaczają (metodą prób i błędów, bo nie miałem wtedy dostępu do internetu). Przy okazji po pojawieniu się flopa poznałem zasady tej gry, czyli np. tylko 2 karty własne dlatego, że jest pięć kart wspólnych. Grałem kiedyś z kolegami w chyba najbardziej wtedy rozpowszechnioną w Polsce odmianę pokera, czyli 5 kart w ręce, wymiana po obstawianiu itd. (kilka miesięcy temu dowiedziałem się, że to był 5 Card Draw) dlatego karty wspólne były na początku niezrozumiałe:) Tak czy siak zacząłem grać.

Na początku nie było różowo, dostawałem niezłe baty :) Najpoważniejszym błędem było chyba nie zwracanie uwagi na zachowania przeciwników, oni podbijali, ja wybierałem opcję call nawet jeśli nic nie miałem mając nadzieję, że "coś dojdzie". Niestety statystyka jest nieubłagana.

Zacząłem szukać informacji o pokerze. Tak trafiłem na ciekawą stronę z newsami z pokerowego świata i co ważne, z artykułami "jak grać" dla początkujących i nie tylko. Na efekty nie trzeba było długo czekać. Zacząłem grać z głową. Analizowałem ruchy przeciwników, umiałem ocenić siłę swojej ręki, chciałoby się powiedzieć, że dobrze mi szło. Niestety tak nie było. Cały czas mimo wszystko byłem tzw. "calling station", czyli graczem loose-passive (zbyt często wchodziłem, a za rzadko pasowałem i podbijałem). Postanowiłem zerwać z tym i próbować za wszelką cenę przestawić się na styl tight-aggressive, czyli styl polecany dla wszystkich graczy, zarówno początkujących jak i zaawansowanych. Chciałem rozgrywać mało rąk, wybierając same najlepsze i zamiast wchodzić zawsze podbijać. Nie było trudno bo grałem na wirtualne pieniądze, ale i to nie przyniosło oczekiwanych rezultatów, bo często angażowałem się w duże pule i okazywało się na showdownie, że ktoś miał mimo wszystko lepsze karty. Tak więc w najlepszym wypadku dotykały mnie duże wahania stacka, a często przegrywałem wchodząc za wszystko ze średnią ręką.

Znowu zacząłem szukać informacji i postanowiłem stosować się do zasad "ABC pokera", czyli grać agresywnie ale tylko najlepsze, "nutsowe" ręce. Pomyślałem, że teraz to już na pewno będę wymiatał. Niestety okazało się, że nutsy miałem bardzo rzadko, a nawet jeśli już to albo inni pasowali moje zbyt wysokie podbicia albo zarabiałem za mało przez małe podbicia. Do tego granie niewielu rąk powoduje szybkie uszczuplenie stacka przez rosnące blindy.

Wychodziło na to, że ciężko będzie wygrywać w pokerze:)

Teraz jednak gram już dużo lepiej. Wypracowałem sobie swój własny styl, staram się grać tight ale potrafię wejść do gry np. z 93 offsuit, staram się grać agresywnie ale jeśli nie do końca jestem pewien siły swojej ręki potrafię tylko wchodzić (limpować). Jestem pewien, że w mojej pokerowej edukacji wielką rolę odegrało doświadczenie. Umiejętności rosną z każdą partyjką. Dużo też dały mi rozgrywki na PokerStars (póki co na wirtualne pieniądze), bo rozgrywka z żywym przeciwnikiem jest jednak dużo ciekawsza. Obecnie pracuję nad mixowaniem swojej gry. To bardzo ważna umiejętność, dzięki temu przeciwnicy nie odgadną, co w danej chwili możemy mieć.

Texas Holdem to bardzo ciekawa gra. Uczy podejmowania decyzji nie mając pełnych informacji o otoczeniu, opanowywania emocji itd. Z pewnością umiejętności nabyte przy grze przydadzą się w życiu.

Btw. zaraziłem też pokerem moją dziewczynę i często razem rozgrywamy heads-upy :D